Pride 2018

RozeLinks strijdt tijdens Pride Amsterdam voor LHBTIQ-vluchtelingen

RozeLinks vaart dit jaar (2019) helaas niet mee tijdens de botenparade van Pride Amsterdam.

Deelname aan de Canal Parade was een van de speerpunten in de campagne van RozeLinks om aandacht te vragen voor LHBTIQ-vluchtelingen. Alle andere activiteiten, waaronder een seminar over de asielprocedure voor LHBTIQ-asielzoekers, gaan uiteraard wel door. Op de RozeLinks/GroenLinks-boot zouden dertig LHBTIQ-vluchtelingen en vertegenwoordigers van LGBT Asylum Support meevaren. Dit om aandacht te vragen voor de positie van LHBTIQ-vluchtelingen in ons land en hun situatie wereldwijd. RozeLinks vraagt deze zomer tijdens meerdere roze evenementen aandacht voor LHBTIQ-vluchtelingen. De Alkmaar Pride in mei is het eerste evenement waar, samen met GroenLinks Alkmaar, actie gevoerd wordt. Daarna staan naast Pride Amsterdam onder meer Utrecht Pride, Roze Zaterdag in Venlo en Roze Maandag in Tilburg op het programma.

Pieter Nijhof, voorzitter van RozeLinks: “Natuurlijk vinden we het erg jammer dat we dit jaar niet meevaren. We houden daardoor wel meer tijd en focus voor andere activiteiten om aandacht te vragen voor de positie van LHBTIQ-vluchtelingen. Want een boot kost heel veel tijd.” Enkele andere politieke partijen varen dit jaar wel mee in de Canal Parade. Zij hebben zich ingeschreven met een gezamenlijke boot. RozeLinks feliciteert hen met hun project. “Het is een mooi signaal dat een aantal partijen dit jaar gezamenlijk een statement maakt door op één boot mee te varen”, aldus Pieter Nijhof.

Voor LHBTIQ’s is het lastig om een vluchtelingenstatus te krijgen in Nederland. De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) stelt vaak dat zij geen geloofwaardig verhaal hebben over hun geaardheid. Ze worden onterecht afgewezen omdat ze #nietgaygenoeg zouden zijn.

LHBTIQ-asielzoekers die afgewezen worden, krijgen vaak te horen van de IND dat ze niet voldoende inzicht hebben gegeven in het ‘bewustwordingsproces’ van hun geaardheid en hun ‘zelfacceptatie’. Sinds juni is er een gewijzigde werkinstructie voor de IND en mag een asielaanvraag niet meer beoordeeld worden op deze termen. Maar dat gebeurt toch nog steeds volgens informatie van LGBT Asylum Support. Er worden veel LHBTIQ-ers onterecht afgewezen. Officieel mogen ze niet in Nederland blijven, maar teruggaan naar hun land van oorsprong is vaak levensgevaarlijk.

De verklaring vanuit het bestuur van RozeLinks:

Deze week is het precies vijftig jaar geleden dat de eerste homorechtendemonstratie ter wereld plaatsvond in Den Haag. Sindsdien is er veel verbeterd in ons land. Dat neemt niet weg, dat er nog steeds veel te winnen valt.

De positie van LHBTIQ-vluchtelingen is een groot punt van zorg voor ons. Velen van hen vragen in Nederland zonder succes asiel aan. De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) stelt dat zij geen geloofwaardig verhaal hebben over hun seksuele gerichtheid. Ze worden afgewezen omdat ze #nietgaygenoeg zouden zijn. RozeLinks wil tijdens Pride Amsterdam aandacht vragen voor deze kwetsbare groep.

De afgelopen jaren zijn veel LHBTIQ asielzoekers afgewezen omdat ze volgens de IND niet voldoende inzicht gaven in het ‘bewustwordingsproces’ van hun seksuele oriëntatie en hun ‘zelfacceptatie’. Sinds juni is er een gewijzigde werkinstructie voor de IND en mag een asielaanvraag niet meer beoordeeld worden op deze termen. Maar dat gebeurt toch. Nog altijd worden veel LHBTIQ-ers afgewezen. Ze mogen niet in Nederland blijven, maar teruggaan naar hun land van oorsprong is levensgevaarlijk.

Een voorbeeld van een LHBTIQ-asielzoeker die onterecht afgewezen is, is Justine uit Uganda. Deze lesbische vluchtelinge kwam na haar afwijzing door de IND terecht in een noodopvang in Amsterdam. De nonnen die de scepter zwaaien in deze opvang zetten haar op straat toen ze hoorden dat ze tijdens Pride Amsterdam meevoer op de RozeLinks-boot. Justine vroeg in augustus opnieuw asiel aan. Ruim vijf maanden later wacht ze nog op haar eerste interview door de IND. Haar verhaal en dat van anderen die in dezelfde situatie zitten verdient extra aandacht.

Als oudste roze netwerk van een politieke partij, strijden wij niet alleen voor de rechten van LHBTIQ-vluchtelingen, maar bijvoorbeeld ook voor het recht op meerouderschap en het recht op vergoeding voor PrEP (middel om HIV-besmetting tegen te gaan). Ondanks dat de regering erkent dat dit valide onderwerpen zijn, worden ze op de lange baan geschoven. Ook het genderneutrale paspoort is voorlopig van de baan. Nederland heeft zijn koppositie op het gebied van LHBTIQ-rechten in de afgelopen jaren verloren tijdens de regeringen onder leiding van Rutte en de VVD.

Tijdens de afgelopen Pride Amsterdam heeft RozeLinks Turkse LHBTIQ-activisten van de Istanbul Pride centraal gesteld op onze boot. Dit jaar willen we hetzelfde doen voor de LHBTIQ-vluchtelingen. Wij varen niet mee voor onszelf, maar voor onze wereldwijde community. Het is mooi dat een aantal partijen gezamenlijk een statement wil maken door samen mee te varen in Pride Amsterdam. Wij hebben onszelf serieus de vraag gesteld of we dit initiatief zouden steunen. Maar wat is het waard zonder zichtbare actie en gewijzigde wetgeving? Wij willen juist woorden omzetten in daden. Daar heeft onze community uiteindelijk veel meer aan.

Het thema van Pride Amsterdam is dit jaar ‘Remember the past, create the future’. Wij varen graag weer mee om onze pride te vieren en om te zorgen dat LHBTIQ-ers in Nederland en daarbuiten daadwerkelijk vrij en gelukkig kunnen leven.

Pieter Nijhof, Irene Kingma, Dirk van Bergen, Rocco Piers, Mireille Sampimon en Seth Wezendonk (bestuur RozeLinks)